Interview met boardlid Daniël Wigboldus
“Vijftien procent van de studenten aan de Radboud Universiteit komt niet uit Nederland en veel branches kampen met een tekort aan personeel. Als we die twee met elkaar verbinden, lossen we misschien een deel van het personeelsprobleem op,” aldus Daniël Wigboldus. Hij is voorzitter van het college van Bestuur van de Radboud Universiteit en lid van The Economic Board en vertelt in dit interview welke oplossingen hij ziet voor de tekorten op de arbeidsmarkt.
Tekst: Eva van Otterlo / Foto’s: Radboud Universiteit
Tekst: Eva van Otterlo / Foto’s: Radboud Universiteit
Daniël Wigboldus geeft een sociaal-psychologische verklaring: “Een belangrijk thema in deze regio is het vinden en vasthouden van talent. Ik bedoel hier álle talent, jong en oud, met Nederlandse roots of over de grens geboren en alle opleidingsniveaus. Hoe houden we deze talenten in onze regio? Dat heeft te maken met aantrekkingskracht. Talent trekt talent aan, geeft levendigheid en bedrijvigheid. Dat werkt als een magneet.”
“We hebben tal van prachtige kennisinstellingen binnen bereik. Naast de RU zijn dat de WUR, de HAN, het ROC Rijn IJssel, Hogeschool Van Hall Larenstein en andere opleidingsinstituten. Dat zijn stuk voor stuk magneten die jonge mensen, docenten en wetenschappers naar zich toe trekken. We bieden een breed palet aan studies en opleidingen zodat talenten zich kunnen ontwikkelen om daarna in onze regio aan het werk te gaan.”
Om vraag en aanbod op de arbeidsmarkt weer wat in balans te krijgen zijn er drie speerpunten in onze regio: Leven lang ontwikkelen voor iedereen, activeren onbenut arbeidspotentieel en het aantrekken en behouden van talent. “Die drie zaken zijn allemaal zeer van belang, de internationalisering vraagt ook om anders denken. De uitdagingen zijn grensoverschrijdend, denk aan migratieproblematiek, stikstof houdt zich niet aan landsgrenzen, bouwen, voeden, kennisontwikkeling, alles gaat over de grens.”
“We hebben tal van prachtige kennisinstellingen binnen bereik. Naast de RU zijn dat de WUR, de HAN, het ROC Rijn IJssel, Hogeschool Van Hall Larenstein en andere opleidingsinstituten. Dat zijn stuk voor stuk magneten die jonge mensen, docenten en wetenschappers naar zich toe trekken. We bieden een breed palet aan studies en opleidingen zodat talenten zich kunnen ontwikkelen om daarna in onze regio aan het werk te gaan.”
One Planet als voorbeeld van samenwerking
Hoe zorgen we voor een match met het bedrijfsleven en de lokale overheid? “De partijen uit de triple helix (onderwijs, ondernemers, overheid) weten elkaar steeds beter te vinden, dat biedt unieke kansen. Concreet zie je zo’n samenwerkingsverband terug bij het One Planet-programma, dat tot stand kwam met subsidie van de provincie Gelderland. OnePlanet Research Center is een multidisciplinaire samenwerking tussen Wageningen University & Research, Radboud Universiteit, Radboudumc en nanotechnologie-wereldspeler imec. Gezond leven staat centraal, alles komt aan bod. Van de krop sla die geteeld wordt op de akkers tot de verwerking van diezelfde sla in je darmstelsel. Technologie levert sensoren en meettechnieken. In dat project denken mensen ook na over hoe we in de toekomst de wereld kunnen blijven voeden.”Samen vraagstukken oplossen, dat trekt talent
“Op het gebied van circulariteit en de energietransitie zie je hetzelfde, mensen met verschillende achtergronden werken samen, Connectr is daar een goed voorbeeld van. Bruggen bouwen -letterlijk maar ook figuurlijk- kunnen we goed. We realiseren ons steeds meer dat samenwerken loont, we combineren expertises. We hebben denkers nodig, maar ook doeners, op het gebied van energie, gezondheid, en technologie. Die samenwerking, die synergie, dat werkt ook als een magneet. Én maakt impact.
Om vraag en aanbod op de arbeidsmarkt weer wat in balans te krijgen zijn er drie speerpunten in onze regio: Leven lang ontwikkelen voor iedereen, activeren onbenut arbeidspotentieel en het aantrekken en behouden van talent. “Die drie zaken zijn allemaal zeer van belang, de internationalisering vraagt ook om anders denken. De uitdagingen zijn grensoverschrijdend, denk aan migratieproblematiek, stikstof houdt zich niet aan landsgrenzen, bouwen, voeden, kennisontwikkeling, alles gaat over de grens.”
